Soms loop je vast, als je beeld wilt maken. Als je wilt tekenen, schilderen. Het verlangen naar het gevoel van een penseel, verf, op papier of doek. Naar iets dat onder je handen verschijnt. Iets dat in je hoofd zit, dat zich wil tonen. De frustratie als dat niet lukt. Zo was het lange tijd. Tot ik besloot dat ik bij Femke Bourgonje de cursus ‘Het plezier van het maken’ ging volgen. Abstract. Het hoefde niets te worden. Het was gewoon het spel met verf, met kleur, met water, met papier. Het gesprek tussen mijn handelen en wat zich toonde. Niet meer, niet minder. Jaren. Maar daarna werd figuratief weer mogelijk.
